Czy pomagać dziecku w nauce chodzenia?

Dzieci, szczególnie te małe, rosną i rozwijają się bardzo szybko. Na początku zaczynają podnosić delikatnie główkę, później ją utrzymywać w pozycji pionowej, czy po prostu przewracać się z boku na plecki. Kolejno niemowlę radzi sobie coraz lepiej, zaczyna raczkować, aż w końcu przychodzi ten moment, kiedy próbuje samodzielnie postawić swoje pierwsze kroki. Jest to bardzo ekscytujący moment, podczas którego rodzice często starają się pomagać dziecku i sprawić, że nauka będzie łatwiejsza. Czy jest to jednak odpowiednia reakcja z ich strony? Czy należy pomagać dziecku podczas nauki chodzenia?

Kiedy dziecko rozpoczyna naukę chodzenia?

Niektóre dzieci rozpoczynają bardzo wcześnie swoja naukę chodzenia, ponieważ ma to miejsce nawet już w dziesiątym miesiącu ich życia. U niektórych moment ten przychodzi znacznie później, bo w siedemnastym miesiącu ich życia. Wtedy właśnie rodzice przychodzą swojemu maleństwu z pomocą. Zaczynają chwytać swoje dziecko za rączki i pomagać mu podczas stawiania przez niego pierwszych kroków. Jak się jednak okazuje, mimo iż dziecko jest wtedy bardzo szczęśliwe, nie powinno się tak robić. Wszystko z powodu jeszcze nie do końca uformowanych i odpowiednio nastawionych stóp dziecka, które będąc jeszcze niegotowe do chodzenia muszą liczyć się z ogromnym obciążeniem z powodu masy ciała dziecka. Kiedy zatem nasza pociecha sama nie wykazuje gotowości do nauki chodzenia, nie powinno się jej w tym pomagać. Nie zaszkodzimy wtedy naszemu dziecku i nie przyczynimy się do powstawania deformacji jego nóg i całej postawy ciała.

Jak wygląda nauka chodzenia?

Dziecko zazwyczaj rozpoczyna swoją naukę chodzenia już na etapie raczkowania. Niemniej jednak zdarza się, że niektóre dzieci rozpoczynają naukę od razu od chodzenia. Pomijają w ten sposób etap, kiedy przemieszczają się na czworakach. Już po niedługim czasie należy swojego dziecka pilnować dosłownie na każdym kroku. Zaczyna wspinać się na meble, wspierać się podczas chodzenia kanapą, stolikiem, krzesełkami. W końcu następuje ten pierwszy samodzielny, najbardziej wyczekiwany krok bez żadnego podparcia. Mimo iż najczęściej wiąże się on z upadkiem na pupę, to jednak świadczy on o tym, że dziecko nie zrezygnuje już z nauki chodzenia i będzie ją kontynuowało, aż osiągnie perfekcję.

Buty do chodzenia dla dziecka

Jeżeli dziecko jeszcze samodzielnie nie chodzi, wtedy nie ma konieczności zakładania mu butów ze sztywną podeszwą. Najlepiej będzie zakładać je tylko na czas ewentualnego spaceru. W domu dziecko powinno cały czas ćwiczyć się w raczkowaniu i samodzielnym wstawaniu, ponieważ właśnie w ten sposób najlepiej ukształtuje się jego postawa. Kiedy kupuje się pierwsze buty do chodzenia dla dziecka, , warto pamiętać o tym, by były one miękkie i elastyczne. Ich cholewka nie powinna w żaden sposób obcierać delikatnych stópek i uwierać. Ważne, by każdy bucik założony na nogę odpowiednio do niej przylegał. Może to być obuwie wsuwane lub wiązane. Trzeba dodatkowo zwrócić uwagę na materiał, z którego wykonane są buty. Jeżeli będzie to sztuczna skóra, wtedy stopy dziecka zaczną się pocić. Dobrym wyborem będą buciki Walkkings do nauki chodzenia.

Polecane wpisy

About the Author: admin